Tak naprawdę to tym razem chciałem jechać na PZW, ale, że pogoda pokrzyżowała plany to postanowiłem poszukać przygód na Krążnie. Dzwonię do Marcina, który siedział na Krąznie od poniedziałku do środy, co by mnie echo oddał, jak się dowiedział, że jadę szybka decyzja i jedziemy we dwa ( jak zwykle). Już w drodze na łowisko od Czesława dowiedziałem się, że siedzą tam nasi, no tak, będzie się działo. Gdy zameldowaliśmy się nad wodą Koledzy Marek, Darek i Łukasz na dzień dobry poczęstowali nas złocistym płynem o dźwięcznej nazwie Jim Beam, Wypiłem łapczywie widząc jak Marcin prosi o jeszcze. Chwilę potrwało za nim udało się nam, z bolącym sercem, uwolnić z objęć suto zakrapianej imprezy jednak musieliśmy jeszcze zamontować obozowisko no i kije zamoczyć a już pomału zaczynało zmierzchać. Tym razem na miejscówkę wybraliśmy zatokę tym bardziej, ze właśnie tam siedział do środy Marcin i regularnie sypał, więc istniała szansa, że połowimy. Pogoda, no tak, jak zwykle mokro, zimno i deszcz, dlaczego mnie to nie dziwi. Temperatura powietrza około 8 C temperatura wody około 12C. Postawiliśmy markery w dwóch różnych miejscach celem wybadanie gdzie rybka będzie żerowała. Marcin postanowił łowić głęboko w zatoce na gruncie około 2,8m ja z kolei postawiłem marker na wejściu do zatoki na gruncie około 3,5 m. Reszta grupy zainstalowała się wzdłuż brzegu od strony drogi. Gdy udało się już wszystko zainstalować przeszliśmy do mniej oficjalnej części zasiadki a mianowicie konsumpcji. I tak na konsumowaniu zeszło nam do późnych godzin nocnych. Późną porą odwiedziła nas przyjacielsko nastawiona grupa z drugiego brzegu na czele z właścicielem łowiska. Wspólnymi siłami pełni poświęcenia i wyrzeczeń wypiliśmy wszystko, co mieliśmy. Rozmowa dotyczyła wszechrzeczy często przerywana salwami śmiechu, gardło jeszcze boli. Kolejny raz próbowałem wyjaśnić Kolegom aspekt filozoficzny przygody pt. wędkarstwo karpiowe i wydaje mi się, że nieudało się, ale nie spocznę i będę próbował dalej. Tego wieczoru i w nocy niestety ani ja ani Marcin nie usłyszeliśmy dźwięku naszych sygnalizatorów. Dopiero następnego dnia na tomusiowym delkimie pojechało. Karp zaparkował w zielsku. Kilka energicznych ruchów i udało się wyprowadzić rybkę na otwartą wodę chwilka profesjonalnego holu i ryba ląduje na brzegu.